مصاحبه رروزنامه فرانسوى اومانيته با ابوالحسن بنى صدر

مجاهدين امتيازاتى هستند در بازى بزرگ منطقهاى

ث فرانسه عدم موافقت خود را با جنگ عليه عراق اعلام كرده بود. اين كشور به گونهاى در خارج از بازى منطقهاى قرار داشت. ژاك شيراك مى خواست وارد اين بازى بشود با استفاده از كارت مجاهدين

مرد همهمشه در تبعيد كه معتقد است دولت فرانسه به مخالفتهاى تهران در مورد اتم، القاعده و عراق براى بازگشت به صحنه منطقهاى مىنگرد. او هر گونه خشونت را رد مى كند.

ابوالحسن بنى صدر اولين رئيس جمهور منتخب جمهورى اسلامى ايران در سال 1980بود. يك سال بعد به دستور خمينى از مقامش خلع گرديد و ناچار به فرار شد. وى از سال 2891همراه با مسعود رجوى رهبر سازمان مجاهدين خلق ايران به فرانسه پناهنده گرديد. اما اتحاد آن ها چندان به درازا نكشيد، رئيس جمهور سابق جدايى دين از دولت را توصيه مىكرد و سوءقصد و خشونت را در ايران كه مجاهدين اعمال مى كردند، رد مىنمود. بنابر اين او طرحهاى تروريستى سازمان را در اروپا كه دولت فرانسه مدعى آنان است، به زير سوال مى برد.

*اومانيته :شما اين عمليات پليسى ميانجيگرانه را چگونه توصيف مىكنيد؟

ابوالحسن بنى صدر: طبيعت اين گروه، اعمال آن ها، وابستگيشان به رژيم صدام حسين كه در عراق مورد استقبال قرار گرفت، چيزى است؛ نظر دولت فرانسه درباره آن ها هم چيز ديگرى است. وزير كشور نيكولا ساركرزى ادعا مى كند كه مجاهدين پس از از دست دادن پايگاه خود در عراق درنظر داشتند ستاد فرمانده خود را از عراق به فرانسه انتقال دهند. اين دولت م? دانست چرا مجاهدين به فرانسه مراجعت مىكنند، اما به آن ها اجازه داد وارد خاك فرانسه شوند. اين عجيب است. دو ماه بعد كشف مى كنند كه آن ها خطرناك بوده اند. اين از عقل به دور است. رئيس ( DST سازمان امنيت كشور) و "پير دوبوسكه دو فلوريان" اعلام كرد كه اين گروه سوقصد هائى را عليه منافع ايران در اروپا تدارك مى ديدند. تا كنون هيچ كشور اروپائى اطلاعاتى از اين دست را تاييد نكرده است. چه نفع موثرى وجود داشته است كه اين سازمان اين گونه تنها پناهگاه خود را در اروپا به خاطر آن به خطر انداخته است؟ تدارك سوءقصد، اين محكوميت آن ها بود. مجاهدين اهل خشونت هستند، اما ديوانه نيستند.من با عقايد آنان موافق نيستم. من انتخاب خشونت را از طرف آن ها محكوم مىكنم، اما تصور نمىكنم كه در اين عمليات حقوق بشر رعايت شده باشد. اين عمليات موجب برخى نگرانى ديگرى مى شود. اگر حمله عليه آنان را با تجاوز به حقوق پناهندگى و حقوق بشر آغاز كنند، آيا بعدا در مورد ساير نيروهاى مخالف ايران نيز اعمال نخواهد شد؟ چيزى كه فرانسه مى توانست آن را به ميان بكشد. اين ويژگى گروه است كه خواب آن را مى بيند و خودسوزى را تاييد مى كند.

*اومانيته:واشنگتن و تهران از اين دستگيرى ها اعلام رضايت كرده اند، چيزى كه مىتواند در تناقض باشد روبرو شدن ايالات متحده و ايران است. دولت فرانسه در ارتباط با وضعيت چه حالتى مى تواند در منطقه به خود بگيرد؟

بنى صدر: بايد اين عمليايت پليسى را در چارچوب بسيار وسيع بعد از جنگ در عراق و در ارتباط با چندين شاخص قرار دهيم: تاسيسات اتمى در ايران، شبكه بن لادن و القاعده، خاورميانه و نزاع اسرائيل و فلسظينى ها و عدم موفقيت ايالات متحده در عراق كه بيش از پيش آشكار مى شود. اين به نظر من اولين اشتغال فكرى اداره بوش است. دشمنى عراقى ها به دنبال اشغال بطور روزمره تظاهر مىكند. آمريكايى ها قادر به اعمال آلترناتيو سياسى خود نيستند. افكار عمومى آمريكا براى سربازانش نگران است. اكاذيب در مورد سلاحهاى كشتار عمومى كشور را منقلب مى كند. ايالات متحده در پشت پرده براى رهايى از بن بست عراق دخالت هى ايران را پى مى گيرد. از كدام نقطه در مورد سلاحهاى اتمى به تهران فشار آوردند: در ايران برخى جريانهاى حاكم بر آنند كه مسير مذاكره با واشنگتن را تجديد كنند. در ماه آوريل، رئيس جمهور سابق رفسنجانى كه شوراى قوى نظارت (مصحلت نظام)را رهبرى مى كند، به واشنگنن علامتى مبتنى بر از سرگيرى مذاكرات و روابط با آن كشور ارائه داد. خامنهاى و رفسنجانى ، دو مرد قوى حاكم كه جناح محافظه كار را تشكيل مى دهند، مدت يك ماه است كه فرمانده سابق سپاه پاسداران، محسن رضايى را به يونان فرستاده اند تا با ماموران مخفى آمريكا ملاقات كند. رفسنجانى وجود اين ملاقات را در يك خطبه نماز جمعه تاييد كرد. بوش هم از جانب خود اعلام كرده است كه اگر ايران به تعهدات خود در قبال مسائل اتمى عمل مى كرد، او حاضر به مذاكره بود.

*اومانيته:پس از اقدامات عليه مجاهدين، تهران گفته است حاضر به همكارى در مورد مساله اتمى است. شما چه رابطهاى ميان اين دو مى بينيد؟

بنى صدر: فرانسه عدم موافقت خود را با جنگ عليه عراق اعلام كرده بود. اين كشور به گونهاى در خارج از بازى منطقهاى قرار داشت. ژاك شيراك مىخواست وارد اين بازى بشود با استفاده از كارت مجاهدين. اين ژست تهران را به يك عمل متقابل فرا مى خواند. امضاى پروتكل اعلام شده از طرف آژانس بين المللى انرژى اتمى كه بازرسان آن با استقرار اتمى از سوى ايران درگيرى دارند. اگر دولت فرانسه بتواند ايران را به اين عمل متقابل وادارد، نسبت به آمريكا برترى حاصل مى كند. فرانسه اميدوار است جاى مخاطب ممتازى را در برابر ايران ربگيرد و بتواند رهبران ايران را عليه شبكه القاغده متقاعد كند. رئيس جمهور خاتمى پذيرفت كه در ايران افرادى از شبكه القاعده را يافته و شناسايى كرده اند. مسالهاى كه تاكنون آن را نفى مى كردند. اگر دولت فرانسه تهران را متقاعد كند كه با آمريكا در عراق همكارى كند، اين دولت يك پيروى ديپلماتيك كه او را به بازى منطقه مىكشاند به نام خود ثبت خواهد كرد.

*اومانيته :مجاهدين همچون مهره شطرنج مورد استفاده قرار گرفته اند. آيا اين امر اخلاقا موجه است؟ آيا ميان مجاهدين و آمريكا موافقتى حاصل شده است يا نه؟

بنى صدر: اطلاعات در اين مورد بسيار ضدونقيض هستند. برخى ها مى گويند كه ژنرال آمريكايى جان ابوزيله با مجاهدين موافقتنامهاى را به امضا رسانده است كه آنان پايگاههاى خود را در عراق همچنان در اختيار داشته باشند و از تسليحات نظامى آمريكا براى فشار در مرزهاى ايران استفاده كنند. گروهى ديگر بر آنند كه آنان را خلع سلاح كرده اند، افراد مهم آنان را دستگير كرده اند. بر اساس شايعهاى گويا مسعود رجوى در بغداد زندانى شده است.

*اومانيته :دو هفته است ايران با جنبش مخالفت روبروست، منشا اين جنبش كجاست؟

بنى صدر: قدرت حاكمه بر اثر مبارزه شديد جريان ها فلج شده است. اين جنبش هنوز سرتاسرى نشده است. اما از پيش اين را مى دانيم كه طبيعت آن با جنبش سال 9991(18 تير 1387) فرق دارد. دلسردى و نااميدى در برابر اصلاحات گسترده است. اين امر هنگام آخرين انتخابات شهردارى ها هويدا شد. محافظه كاران تهران را نصيب خود ساختند چون شركت كنندگان در انتخابات در پايتخت ده درصد بيشتر نبودند. اين شكستى براى اصلاح طلبان بود. جوانان و زنان خاتمى را دو بار بر اريكه رياست جمهورى نشاندند كه رژيم در داخل دست به اصلاحات بزند، تا به امروز اين عمل انجام نگرفته است. اين تظاهرات در دفاع از اصلاح طلبان نيست كه آن را سازمان دهى رده اند. اين كل رژيم است كه به نام آزادى و دموكراسى محكوم شده است. جنبش هنوز خيزش خود را نيافته است چون نگرانىهاى بزرگى در مورد هدفهاى آمريكا هنوز پا برجاى هستند. ايرانى ها نگران آنند كه رژيم پهلوى كه واشنگتن آنان را برانگيخته است، دوباره برگردد.

در اعلاميه پشتيبانى بوش از دانشجويان، دانشجويان در شعارهايشان تاكيد كرده اند كه جنبش، آمريكايى نيست و آنان مخالف سلطنت طلبان هستند يعنى نه ملا مىخواهند و نه پهلوى را، اما يك جانشين دموكراتيك واقعى را تدارك مى بينند.

اين مصاحبه توسط دومينك بارى انجام شده و در روزهاى 28 و 29 ژوئن در روزنامه اومانيته منتشر گرديده است